Nederland op het WK (deel 13 -- 1983)
24 juli 2010, 23:40
In de speciale serie over de geschiedenis van het WK turnen die Jac van den
Beemt (turncommentator Eurosport) schrijft voor deze site staat deze keer het WK
van 1983 centraal. Een WK dat plaats vond in Boedapest met voor Nederland aan de
start onder anderen Marja Huyting. Het zou haar vierde WK gaan worden.
De FIG heeft de ideeën om met een A- en B-groep te gaan werken verlaten.
Boedapest 1983 kent daardoor een opzet zoalsbij de vorige WK’s. Mirjam
Eigenhuysen en Marja Huyting zijn de enige twee turnsters uit de Moskou-ploeg
die in Boedapest voor Nederland uitkomen. Een nieuwe generatie met Wilmink,
Eenkhoorn en Berrevoets heeft intussen haar opwachting gemaakt. Wilmink is
ambitieus en heeft haar trainingsarbeid stevig opgevoerd om een succesvolle
internationale turncarrière te gaan beginnen. Zij hoopt dat die extra
inspanningen zich later in het jaar zullen uitbetalen tijdens het WK: een plaats
in de meerkampfinale is het grote doel.
Doordringen naar de West-Europese top is ook het doel van het technisch team van
de Nederlandse ploeg. Hoofdtrainer Hans van Zetten, trainer Wim Veldman en
trainster/choreografe Rietje Bijlholt vinden het daarom van evident belang dat
in de Nederlandse situatie een turnster gedurende lange tijd kan werken onder
dezelfde trainers. Vooral vroegtijdig afhaken moet door het creëren van zo
optimaal mogelijke omstandigheden worden voorkomen.
Visie
Voor Van Zetten is het jaar 1983 de ommekeer en het begin van een periode van
zes jaar tot en met 1988. Zijn visie is even duidelijk als omstreden: ‘De weg
naar de topprestatie van de individuele turnster is lang en de eerste schreden
dienen op jonge leeftijd te worden gezet’. Er is tien jaar nodig om een turnster
op topniveau te kunnen laten presteren. Na 1976 stopten bijna alle turnsters
voor hun 18e jaar met topturnen. Het omdraaien van die trend ziet Hans van
Zetten als een belangrijke opgave. Het streven om 1988 tot de West-Europese top
te gaan behoren is een reëel verlangen. Er moet in organisatorische zin nog wel
aan een aantal voorwaarden worden voldaan. Het eerste belangrijke doel is het WK
van 1987.
Ervaring en routine
Op 1 juli hoort Marja Huyting dat zij is gaan behoren tot de groep van negen
turnsters die het voorbereidingstraject richting Boedapest gaan volgen. Na het
WK 1981 verliet zij de selectie maar ze begint in het voorjaar van 1983 weer aan
nationale wedstrijden mee te doen. Tijdens de interland tegen Bulgarije levert
zij op alle onderdelen een belangrijke bijdrage aan het teamresultaat.
Bondscoach Van Zetten hoopt met haar keuze een brok ervaring en routine in zijn
selectie te brengen die van groot nut kan zijn voor de andere turnsters.
Als het WK van Boedapest voor de deur staat heeft Hans van Zetten geen
toppositie voor Nederland in gedachten. Het is pas de eerste stap in de opbouw
van de ploeg in een meerjarenplan dat tot 1989 gaat. Maar toch, de Nederlandse
ploeg zal geen terrein mogen verliezen en de zestiende plaats in het oog moeten
blijven houden. De dag waarop het WK in Boedapest wordt geopend zijn de
berichten uit het Nederlandse kamp gunstig. Alleen Marja Huyting heeft zich
licht geblesseerd, maar zal wel turnen. Mirjam van Cleef vervangt Alja Nieman.
Blessure Huyting, Wilmink kansloos
Op maandag 24 oktober beginnen de wedstrijden al erg vroeg. Het is amper half
acht in de ochtend, er is nog nauwelijks publiek op de tribunes, maar de
wedstrijden zijn wel begonnen. Twee lange dagen vol verplichte oefenstof staan
voor de deur. Alleen insiders komen kijken, de rest wacht nog even.
Een dag later, het is even na half tien, komt de Nederlandse ploeg de sporthal
van Boedapest binnen. Ze mogen beginnen aan hun wedstrijd met de toestellen in
de Olympische volgorde. En dus wordt begonnen met sprong. Voor de meeste geen
probleem. Marja Huyting krijgt na de tweede sprong direct weer last van haar
enkel. Bij de brug wordt het niet beter, want bij het inturnen komt ze verkeerd
terecht op diezelfde pijnlijke enkel. Met een van pijn vertrokken gezicht gaat
ze naar de fysiotherapeut. Tapen dus. Het gaat maar even goed. Ondanks de hevige
pijn turnt ze een goede oefening, maar moet dan toch gedwongen afhaken. Thérèse
Wilmink ziet haar grote doelstelling, een plaats in de meerkamp finale, op het
tweede onderdeel in rook op gaan. Bij de afsprong landt ze op haar achterste en
is daarmee vrijwel kansloos voor een plaats in die felbegeerde finale.
Op de balk presteren de Nederlandse meiden boven verwachting en ook de vrije
oefening loopt uitstekend. De balans: ruim acht punten meer dan twee jaar
geleden in Moskou. Maar over twee dagen zullen ze wel met vijf turnsters verder
moeten. Marja Huyting zit in het gips!
Trainer Van Zetten is tevreden met het resultaat en is ook achteraf van mening
dat hij met de keuze van Marja en Mirjam een juiste tactiek heeft gevolgd.
Balk instabiel, vloer matig
Op donderdag 27 oktober presenteert de ploeg zich opnieuw, zonder Marja Huyting.
Nu voor de keuze oefeningen. Deze keer moet er aan de balk worden begonnen.
Nooit de meest gewenste start. Drie van de vijf meiden moeten voortijdig het
toestel verlaten. De instabiele start werkt nog even door. De vrije oefening,
toch een van de sterkste onderdelen van het team, valt matig uit. Thérèse
Wilmink herpakt zich op de brug. Positief bij dit alles is dat de ploeg heeft
getoond over een goede mentaliteit te beschikken. Het team dat, althans volgens
de planning, doorgaat naar 1987, heeft een heel nuttige ervaring opgedaan.
Volgende keer: Het mannentoernooi van 1985.
|
